haix.. i've decided na burahin ko na..
lahat lahat binura ko.. walang natira..
i've decided kasi na tapos na..
i can't lock myself naman diba?
tska, i'll only make myself sad..
sa tuwing makikita ko yung mga yun...
[ang drama noh?! haha.. trips lang..]
tska diba, there's no use to keep them..
siguro, all the while na nangyayari yun..
panaginip lang siguro yun.. or at least..
that's how i want to treat it..
a happy dream.. a wish that came true..
in once upon a time land..
i guess, it will never happen again..
besides, it's just a dream turned nightmare..
i woke up, and it was gone.. i woke up kasi..
naging nightmare na eh.. or kung hindi naman nightmare..
a very sad dream.. so gumising nalang ako para matigil na..
at ngayon.. gising na ako.. the past is just a memory..
i don't know if i want to remember it..
siguro yung happy times pwede pa..
pero kapag inalala ko pa yung mga yun..
lalo lang siguro akong malulungkot..
kasi depressing eh... nakaklungkot masyado..
kasi kahit na masaya yung noon, kapag inalala ko ngayon..
malulungkot lang ako.. kasi nasasayangan ako sa mga nangyari eh..
pero siguro that's fate.. *haix..* and i can't do anything about it..
hahayaan ko nalang kung saan ako dalhin ng tadhana..
i'm still young.. haha.. weird lang talaga akong mag-isip..
especially for my age... haha.. di ko nga alam kung bakit..
gan'to 'tong blog kong 'to.. haha... *haix..*
for a person my age, i'm quite different..
siguro, kasi... madami akong problema.. and at an early age..
pinoproblema ko na kahit hindi ko naman dapat problemahin..
haix..
0 comments:
Post a Comment